هد زدن در فوتبال چه آسیبی به مغز می رساند؟
هد زدن در فوتبال باعث آسیب حافظه میشود

ایرنا نوشت: یک مطالعه نشان می دهد ضربه سر به توپ در بازی فوتبال، می تواند سبب اختلال حافظه به مدت 24 ساعت می شود.
اگرچه مطالعات متعدد خطرات ناشی از تکان خوردن مغز را در بازی های تماسی که برخورد فیزیکی دارند نشان داده است اما در این مطالعات توجهی به اثر ضربات جزیی اما مستمر به سر نشده است.
محققان دانشگاه استرلینگ در مطالعه ای که نتایج آن در مجله EBioMedicine منتشر شد، از یک گروه از بازیکنان فوتبال خواستند از دستگاه پرتاپ توپ که برای شبیه سازی سرعت و قدرت ضربه کنج طراحی شده به مدت 20 دقیقه با سر به توپ ضربه بزنند.
آنها عملکرد مغز و حافظه بازیکنان را قبل و بعد از آزمایش بررسی کردند و دریافتند بعد از تنها یک جلسه ضربه سر به توپ عملکرد آزمون حافظه به اندازه 41 و 67 درصد کاهش یافت.
دکتر ماگدالنا در رشته علوم اعصاب شناختی از روانشناسی دانشگاه استرلینگ گفت: با توجه به نگرانی های رو به رشد در باره اثرات بازی های تماسی روی سلامتی مغز، این مطالعه واکنش سریع مغز را در ارتباط با ضربه سر به توپ در فوتبال بررسی کرد.
وی افزود: اگر چه این تغییرات در حافظه موقت بودند، اما معتقدیم عوارض ناشی از ضربات توپ به سر نقش مهمی در سلامت مغز دارد بخصوص این ضربه زدن با سر همچون شرایط فوتبال، بارها اتفاق بیافتد.
راههای کاهش آسیب مغزی هنگام هد زدن

آسیب دیدگی سر دو تا سه درصد از آسیب دیدگیهای فوتبالیستها را تشکیل میدهد. این سوال برای افرادی که فوتبال بازی میکنند وجود دارد که آیا هد زدن به توپ به آنها آسیب میرساند یا خیر.
آسیب دیدگی سر دو تا سه درصد از آسیب دیدگیهای فوتبالیستها را تشکیل میدهد. این سوال برای افرادی که فوتبال بازی میکنند وجود دارد که آیا هد زدن به توپ به آنها آسیب میرساند یا خیر.
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در سالهای اخیر ، بررسیهای زیادی بر روی "آسیب دیدگی مغزی" انجام شده است و این قضیه اثبات شده است که آسیب دیدگی مغزی جدی است و باید درمانهای جدی درباره آن صورت بگیرد.
آگاهیهای بیشتر از آسیب دیدگی مغزی باعث شده است که بسیاری از والدین نگذارند فرزندانشان ورزشهای برخوردی انجام دهند. استفاده از کلاههای ایمنی در ورزشها بیشتر شده و متخصصان اعصاب در کنار تیمهای ورزشی حاضر شدهاند.
آسیب دیدگی مغزی مسالهای است که در جام جهانی فوتبال نیز مطرح است و دیده میشود که ضربههای زیادی به سر فوتبالیستها وارد میشوند که ممکن است خطرناک باشد. آسیب دیدگی مغزی دو تا سه درصد کل آسیب دیدگیها در فوتبال را تشکیل میدهد. با این حال بازیکنان در فوتبال این مساله را نادیده میگیرند ، آنها بدون ترس به توپی با سرعت 70 مایل در ساعت هد میزنند که ضربه آن میتواند معادل یک پنجم مشت یک بوکسور حرفهای قدرت داشته باشد. فوتبالیستها میتوانند از شدت این ضربهها بکاهند و هنگامی که گردن آنها در حالت ثبات بیشتری قرار دارد به توپ ضربه بزنند. در بهترین حالت فوتبالیستها باید بدن و سر خود را در مسیری که میخواهند به توپ ضربه بزنند قرار دهند تا فشار کمتری به گردن و سر وارد شود.
هد زدن به روشهای مختلفی انجام میشود مانند شیرجه زدن و یا اشاره به توپ که هر کدام تکنیکهای خاص به خود را نیاز دارند. رعایت کردن این تکنیکها میتوانند در کمتر شدن شدت ضربه موثر باشد. توپهایی با تکنولوژی بالاتر و تکنیکهای درست ورزشی میتوانند تا حد زیادی از این نوع آسیب دیدگی بکاهند.
پیش از این هد زدن به توپ در زمانی که باران میبارید فشار بیشرتی به سر وارد میکرد. پیشرفتهای جدیدی که در ساخت توپها به وجود آمده است باعث سبکتر شدن توپها و غیر قابل نفوذ شدن آنها میشود. کمترین نیروی مورد نیاز برای ایجاد آسیب دیدگی مغزی معادل 40 تا 60 گرم است. در حالی که به طور متوسط فوتبالیست به معادل 10 گرم نیرو احتیاج دارد تا توپ را هدایت کند. بنابراین هیچ دلیل علمی وجود ندارد که درست هد زدن به صورت مداوم باعث آسیب دیدگی مغزی میشود.
البته میگرنهای شایع در بین فوتبالیستها وجود دارد که تصور میشود دلیل آنها هد زدن مکرر باشد. این میگرنها دلیل بر آسیب دیدگیهای طولانی مدت و شناخت نیستند.
بیشتر آسیب دیدگیهای مغزی در فوتبالیستها به دلیل برخورد با فوتبالیست دیگر یا افتادن اتفاق میافتد. متاسفانه راهی برای جلوگیری از این اتفاقات وجوند ندارد و همیشه این برخوردها جزوی از فوتبال بودهاند.
والدین ممکن است کودکان خود را از هد زدن منع کنند و تا سنین خاصی اجازه این کار را به آنها ندهد. در حالی که انجام درست و همراه با تکنیک مناسب این کار مشکل حادی برای ورزشکار ایجاد نمیکند.